ณ สตูดิโอถ่ายภาพอาหารชื่อดัง “FlavorFrame” ใจกลางมหานครนิวยอร์ก เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา เกิดเหตุการณ์ที่สร้างความฮือฮาไปทั่ววงสนทนาของเหล่าฟู้ดสไตลิสต์และช่างภาพอาหารระดับโลก เมื่อ ‘เชฟอเล็กซานเดอร์ วูลฟ์’ ผู้บุกเบิกศาสตร์การจัดจานแนวใหม่ ได้เปิดเผย “เทคนิคการจัดองค์ประกอบภาพแบบโปร่งแสง” ที่ใช้หลักการสะท้อนแสงจากวัตถุจริง ผสานกับการจัดวางองค์ประกอบให้เกิดมิติเสมือนจริง โดยไม่พึ่งพารีทัชขั้นสูง
โดยปกติแล้ว การสร้างภาพอาหารที่ “น่ากิน” และมี “ชีวิตชีวา” มักต้องอาศัยการจัดแสงและองค์ประกอบที่ซับซ้อน แต่เทคนิคของเชฟวูลฟ์กลับมุ่งเน้นไปที่การใช้ประโยชน์จาก “แสงธรรมชาติ” และเงาจากสภาพแวดล้อมจริงให้ได้มากที่สุด พร้อมทั้งแนะนำการใช้เลนส์ ‘Carl Zeiss Distagon’ รุ่นล่าสุด ที่มีคุณสมบัติพิเศษในการเก็บรายละเอียดของพื้นผิวอาหารได้คมชัดยิ่งขึ้น ทำให้ภาพดูมีมิติและน่าหลงใหลโดยไม่ต้องใช้แสงไฟสตูดิโอเป็นหลัก
ทำไมเรื่องนี้ถึงสำคัญ? ต้องย้อนกลับไปดูเทรนด์การบริโภคที่เปลี่ยนไป กลุ่มผู้บริโภครุ่นใหม่ไม่ได้มองหาอาหารที่ “สวยงาม” อย่างเดียวอีกต่อไป แต่ต้องการ “ความจริงแท้” และ “ความน่าเชื่อถือ” ซึ่งเทคนิคของเชฟวูลฟ์ตอบโจทย์นี้ได้เป็นอย่างดี เพราะภาพถ่ายที่ได้จะคงความสดใหม่และเป็นธรรมชาติ ทำให้ผู้บริโภครู้สึกเหมือนได้สัมผัสอาหารจริง ๆ สร้างความแตกต่างจากการถ่ายภาพอาหารแบบเดิม ๆ ที่มักจะใช้เทคนิคการจัดฉากที่ซับซ้อนและอาจดูไม่เป็นธรรมชาติเท่าที่ควร
การเปิดตัวเทคนิคนี้ของเชฟวูลฟ์ ได้รับการกล่าวขานอย่างมากในงานประชุมประจำปีของสมาคมช่างภาพอาหารนานาชาติ (International Food Photographers Association – IFPA) ที่จัดขึ้นเมื่อวันที่ 15 ตุลาคม 2568 ณ ศูนย์การประชุมจอร์จ บราวน์ ในฮิวสตัน รัฐเท็กซัส โดยมี ‘มาเรีย แอนเดอร์สัน’ บรรณาธิการนิตยสารอาหารชื่อดัง “Gourmet Lens” ขึ้นกล่าวชื่นชมและคาดการณ์ว่า เทคนิคนี้จะเป็น “New Standard” สำหรับการถ่ายภาพอาหารในปี 2025 และจะส่งผลให้เทรนด์การจัดจานในปี 2026 มุ่งเน้นไปที่ความเรียบง่าย โปร่งใส และความเป็นธรรมชาติมากขึ้น
ประเด็นที่น่าจับตาต่อไปคือ เทคนิคของเชฟวูลฟ์จะถูกนำไปปรับใช้ในวงกว้างได้อย่างไร โดยเฉพาะในกลุ่มธุรกิจอาหารออนไลน์ที่ต้องการสร้างภาพลักษณ์ที่น่าเชื่อถือและดึงดูดลูกค้าได้อย่างรวดเร็ว เหล่าช่างภาพอาหารจำนวนไม่น้อยกำลังตั้งคำถามถึงทิศทางการปรับตัวของตนเอง เพื่อให้ทันกับเทรนด์ใหม่ที่กำลังจะมาถึง และแน่นอนว่าผู้บริโภคจะได้เห็นภาพอาหารที่สวยงามและน่ากินยิ่งขึ้น ซึ่งจะส่งผลกระทบต่ออุตสาหกรรม F&B (Food and Beverage) อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
การเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ไม่ได้เป็นเพียงแค่เทคนิคการถ่ายภาพ แต่เป็นปรัชญาใหม่ที่สะท้อนถึงรสนิยมและความต้องการของผู้บริโภคที่แท้จริง เราอาจได้เห็นคอร์สเรียนพิเศษเกี่ยวกับการใช้ ‘ขาตั้งกล้องแมนฟรอตโต’ และเทคนิคการถ่ายภาพอาหารแบบมินิมอลผุดขึ้นเป็นดอกเห็ดในอีกไม่ช้า
